Reunion

Eliza nie ma wątpliwości, że podjęła właściwą decyzję i uważa, że przeprowadzka na Reunion była jej przeznaczona. Razem z mężem - Lucą - i dwiema córeczkami ...

Uwielbiam to miejsce i nawet jeśli są rzeczy, na które mogłabym ponarzekać lub niewygodne, często dezorganizacyjne sytuacje, to po prostu się na nie godzę. Na Reunion mówi się po francusku, nasze dziewczynki rozmawiają w tym języku z tatą. Nie skupiam się na brakach, lubię swoją [plus](https://www.edziecko.pl/rodzice/7,79361,29401185,koniec-500-plus-rodzicu-zostaly-tylko-trzy-dni-spoznialscy.html#anchorLink) oceniam także to, że tutejsze tradycje przeplatają się z tymi francuskimi. Młodsza Maia z kolei niewiele rozumiała, ale czuła, że coś się dzieje i bardzo to przeżyła. Po raz drugi zobaczyliśmy się w 2013 roku, kiedy Luca leciał do Budapesztu i napisał mi, że jedyne loty z Paryża (wtedy tam mieszkał) to te z przesiadką w Warszawie i czy w związku z tym będziemy się mogli zobaczyć. To trochę tak, jakbym przeprowadziła się z Paryża na Lazurowe Wybrzeże. Na szczęście nie było problemu z barierą językową. Nie wiem, ale wiem, że już czujemy się tutaj jak w domu. Dopiero po latach dowiedziałam się, że było to z jego strony zaplanowane, a bezpośrednie samoloty między stolicą Francji i Węgier latają od zawsze. Luca to pół Francuz po mamie i pół Włoch po tacie. I tak sprzedałam wszystko i wyruszyłam z rodziną na drugi koniec świata.