Wielki Czwartek 2023

Czemu chowacie swoje twarze i serca za kolejnymi dyscyplinującymi dekretami i listami? Czemu Was nie ma na odległość ręki? Drodzy Bracia Biskupi!

Ale najbardziej brakuje mi Waszej otwartości, która pozwoliłaby na autentyczne wysłuchanie i poważne potraktowanie tych, którzy noszą w sercu podobne pytania do moich. Nie neguję potrzeby tego wszystkiego, ale czemu nie dzielicie się z nami Waszym własnym doświadczeniem wiary i zmagań o nią? Co my, księża, mamy odpowiadać ludziom, którzy nas pytają, dlaczego niektórzy z Was otrzymali watykańskie sankcje i dlaczego niektórzy z ukaranych owych sankcji nie przestrzegają? Czyż nie jest tak, że w Kościele Chrystusa, zgodnie z Jego zamysłem, nigdy nie powinno chodzić o literę prawa, lecz o jego ducha? Z takimi pytaniami (a jest to jedynie mała część kwestii rodzących się w moim umyśle po lekturze listu) zwracam się do Was, Bracia Biskupi. Dlaczego żaden z Was nie powie otwarcie, że też ma swoje ogrody oliwne, zaparcia się, ucieczki i zdrady? Gdy uczciwie wyjawił biskupowi swoje trudności i kłopoty związane z kryzysem wypalenia zawodowego (tak, ten kryzys dotyczy także księży, choć często mówi się, że kapłaństwo to nie zawód, lecz powołanie), hierarcha odpowiedział: „Ja nie potrzebuję słabych księży”. Zgodnie ze wspomnianym dekretem wypowiadając się w mediach, „duchowni, osoby konsekrowane i członkowie stowarzyszeń życia apostolskiego powinni pamiętać, że są powołani do głoszenia nauki Chrystusa, a nie własnych opinii i poglądów, zwłaszcza takich, które mogą powodować zamęt, zgorszenie, wprowadzać podziały lub wywoływać negatywne emocje oraz do tego, by wiara i obyczaje wiernych nie doznały uszczerbku” (p. Głośno było o nim w ubiegłym tygodniu w mediach i na portalach społecznościowych, a przede wszystkim wśród osób duchownych. Po prostu uznał, że nie może zadowolić się tylko wiedzą teologiczną w sytuacji, gdy skuteczna praca duszpasterska z konkretnymi ludźmi domagała się od niego także odpowiedniej wiedzy psychologicznej. Gdy potem wyjawił ten fakt przed biskupem w nadziei, że ten zechce spożytkować jego wiedzę i umiejętności, potwierdzone także stosownymi dokumentami, w diecezji (np. Ta coroczna pamięć o nas pomimo tylu ważnych spraw, którymi na co dzień jesteście pochłonięci, powinna zostać doceniona i doczekać się w końcu jakiejś odpowiedzi z naszej strony.